1. De doelstellingen, categorie per categorie
Artikel 7 verdeelt plastic verpakkingen in categorieën omdat de regels voor contact met levensmiddelen voor sommige formaten veel hogere gerecyclede aandelen moeilijker maken dan voor andere. Niet-contactgevoelige verpakkingen dragen de hoogste verplichting, juist omdat deze het gemakkelijkst te voldoen zijn met mechanisch gerecyclede polyolefinen — en dat is precies de ruimte die PolyAl bedient.
Behandel deze percentages als de werkbare planningsbasis: het instrument is aangenomen, maar de Commissie moet nog de gedelegeerde handeling publiceren krachtens artikel 7, lid 8, die de berekenings- en verificatiemethode vaststelt, en de toepassingsdatum van de doelstellingen is daaraan gekoppeld.
- Contactgevoelige PET-verpakkingen: 30% tegen 2030 → 50% tegen 2040
- Andere contactgevoelige plastic verpakkingen: 10% tegen 2030 → 25% tegen 2040
- Plastic drankflessen voor eenmalig gebruik: 30% tegen 2030 (in lijn met de SUP-richtlijn)
- Plastic verpakkingen die niet contactgevoelig zijn: 35% tegen 2030 → 65% tegen 2040
- Sommige categorieën (bijv. composteerbare verpakkingen en bepaalde medische of gevaarlijke goederen) zijn vrijgesteld of uitgesteld
2. Waarom 35% en 65% het getal is dat uw bedrijf verandert
De meeste industriële en transportverpakkingen — kratten, trays, vaten, opvulmateriaal, emmers, pallets, bakken — zijn niet contactgevoelig. Dit plaatst ze in de categorie van 35% voor 2030 en 65% voor 2040. Een post-consumer aandeel van 65% kan niet in 2039 worden geïmproviseerd: het vereist een gekwalificeerde leveringsrelatie die jaren eerder is opgebouwd, omdat het volume gecertificeerde post-consumer polyolefinen dat in Europa beschikbaar is, eindig is.
Dit is de reden waarom kopers nu al handelen. Het veiligstellen van een gecontracteerd aandeel van gecertificeerde post-consumer polyolefinen is vandaag de dag goedkoper en minder risicovol dan bieden op dezelfde tonnen in een markt waar elke converter wettelijk verplicht is om ze te kopen.
- 65% tegen 2040 betekent dat gerecycled de basis hars wordt, niet het additief
- Post-consumer levering is de beperking, niet de procescapaciteit
- Vroege raamcontracten leggen volume en prijs vast vóór de compliance-rush
3. Hoe PolyAl u daar brengt
PolyAl is de polyethyleen- en aluminiumfractie die wordt teruggewonnen uit gebruikte drankkartons: ongeveer 66% LDPE, 18% HDPE, 6% PP en ongeveer 10% aluminium. Elk gram ervan is post-consumer, omdat het begint als verpakking die een consument heeft gebruikt en weggegooid. Het wordt geproduceerd volgens UNE 53925:2026: gewassen, gedroogd en gepelletiseerd, en vervolgens verzonden in homogene partijen van 60 ton met Big Bags tot 1000 kg.
Omdat het een in blend is voor een percentage van uw nieuwe PE/PP op injectie- en extrusielijnen, stijgt het door u aangegeven gerecyclede aandeel, terwijl uw grondstofkosten per ton dalen. Compliance en kosten trekken normaal gesproken in tegengestelde richtingen; hier niet.
- 100% post-consumer oorsprong — telt volledig mee voor artikel 7
- Mechanisch gerecycled en traceerbaar, geen massabalansallocatie nodig
- Geproduceerd volgens UNE 53925:2026; reinigingschemicaliënbestendigheid getest volgens UNE 56875:2021
- EUR.1 preferentiële EU-oorsprong — verlaagde of geen invoerrechten voor EU-kopers
- ≈1,6 t CO₂e vermeden per ton ter vervanging van nieuw polyolefine
4. Wat u moet kunnen aantonen
Het voldoen aan het percentage is slechts de helft van de verplichting. PPWR vereist conformiteitsbeoordeling, een EU-conformiteitsverklaring (Bijlage VIII) en technische documentatie (Bijlage VII) die het aangegeven gerecyclede aandeel onderbouwt. In de praktijk is die documentatie slechts zo goed als de certificaten die uw harsleverancier u geeft.
- EU-conformiteitsverklaring per verpakkingstype
- Technisch dossier: samenstelling, berekeningsbasis gerecycled content, leverancierscertificaten
- Traceerbaarheid op batchniveau van afvaloorsprong tot pellet
- Certificering door derden (EN 15343-gebaseerde schema's zoals EuCertPlast of RecyClass)
5. Sancties en handhaving
PPWR stelt geen EU-brede boetes vast. Artikel 68 laat sancties over aan elke lidstaat, dus de blootstelling hangt af van nationale omzettingswetgeving — Duitsland vervangt bijvoorbeeld de VerpackG door de nieuwe VerpackDG vanaf 12 augustus 2026. Het praktische risico is zelden alleen de boete: het is een markttoezichtautoriteit die een verklaring in twijfel trekt, een klantenaudit die mislukt, of verpakkingen die uit een markt worden teruggetrokken.
Deze pagina bevat algemene informatie over EU-wetgeving, geen juridisch advies. Controleer de geconsolideerde tekst van elk instrument en de nationale omzetting voordat u op een cijfer vertrouwt.
Artikel 7 planningstabel
| Contactgevoelige PET-verpakkingen | 30% (2030) → 50% (2040) |
|---|---|
| Andere contactgevoelige plastic verpakkingen | 10% (2030) → 25% (2040) |
| Plastic drankflessen voor eenmalig gebruik | 30% (2030) |
| Niet-contactgevoelige plastic verpakkingen | 35% (2030) → 65% (2040) |
| Geteld afval | Alleen post-consumer |
| Berekeningsbasis | Gemiddelde per productiefaciliteit en jaar |
| Methodologie | Gedelegeerde handeling krachtens Art. 7(8) in afwachting |
| Sancties | Vastgesteld door elke lidstaat (Art. 68) |